บทที่ 49 บทที่ 8 สูญสิ้นพรหมจรรย์

มู่หลันฮวารู้สึกต้องการเขาอย่างห้ามใจเอาไว้ไม่อยู่ หลี่เย่เองก็ฝืนทนต่อความต้องการในร่างกายของตนเองเอาไว้ไม่ไหวเช่นกัน แม้ปากจะปฏิเสธ แต่ลำแท่งเอ็นร้อนของเขาในยามนี้ ช่างแข็งชูชันเสียยิ่งนัก 

มู่หลันฮวาเคยมีประสบการณ์เช่นนี้ในชาติก่อน นางจึงไม่รอช้าที่จะจับลำแท่งแก่นกายขนาดใหญ่ของเขามาจ่อที่ร่องรูส...